top of page

نقشهٔ راه جامع ترکیبی ویا نقشهٔ راه صلح مردم افغانستان

Voice CCR Dari Farsi_edited.jpg
Screenshot (335)_edited.jpg


در سپتامبر ۲۰۲۴، در «سلسلهٔ افغانستان کمبریج – سوم» (CAS‑III‑2024) که در کالج هیوز هالِ دانشگاه کمبریج برگزار شد، در جریان گفت‌وگویی دربارهٔ نقشه‌راه‌های شش گروه عمدهٔ سیاسی و مدنی افغانستان، مشخص شد که نزدیک به ۹۰ درصد محتوای این نقشه‌راه‌ها با یکدیگر هم‌پوشانی دارد؛ و این هم‌پوشانی، فراتر از همان شش نقشه‌راه، در سایر پیشنهادها و نقشه‌راه‌ها نیز دیده می‌شود.  

با وجود سال‌ها چنددستگی و پراکندگی، همگرایی چشمگیری بر سر اصول بنیادین آیندهٔ افغانستان وجود داشت: اصل حاکمیت مردم، مشروعیت قانون اساسی، برابری، حکمرانی فراگیر، حقوق بشر و ثبات. «نقشهٔ راه جامع ترکیبی» (CCR) بر همین بنیان‌های مشترک استوار است.

به ابتکار بنیاد جهانی موزاییک، «گروه کاری نقشهٔ راه جامع ترکیبی» که از نمایندگان گروه‌های سیاسی و مدنی، کارشناسان و روزنامه‌نگاران تشکیل شده است، بیش از ۲۰ گروه سیاسی، مدنی و مقاومت از سراسر افغانستان — از جمله چند گروه از داخل کشور — را گردهم آورد تا یک «چشم‌انداز مشترک» را در قالب یک چارچوب واحد و پویا تدوین کند: *نقشهٔ راه صلح مردم افغانستان*.  

CCR به‌جای تحمیل یک الگوی بیرونی، بر سیاست‌ها، پیشنهادها و نقشه‌راه‌هایی تکیه می‌کند که خودِ مردم افغانستان نوشته‌اند؛ نقاط توافق را شناسایی می‌کند، موارد اختلاف را روشن می‌سازد و این کار را به‌صورت شفاف و نظام‌مند انجام می‌دهد. نقشهٔ راه جامع ترکیبی در CAS‑IV‑2025 در کالج جیزسِ دانشگاه کمبریج رونمایی شد.

«گروه کاری نقشهٔ راه جامع ترکیبی» که ۱۸ عضو دارد، توسط «مجمع همزیستی و رهایی مِهر» ریاست می‌شود. افزون بر ارائهٔ یک نقشه‌راه جامع و پیچیده، مأموریت اصلی مِهر تسهیل هماهنگی میان اپوزیسیون دموکراتیک افغانستان است. مِهر همچنین برای حفظ انسجام و انضباط محتوایی، نقش «قلم‌دار و یا نویسنده» نقشهٔ راه جامع ترکیبی (CCR) را بر عهده دارد. مِهر و بنیاد موزاییک به‌طور مشترک دبیرخانهٔ گروه کاری نقشهٔ راه جامع ترکیبی را تشکیل می‌دهند.

نقشهٔ راه جامع ترکیبی یک سند ایستا نیست؛ بلکه یک چارچوب زنده است که برای تکامل و غنا یافتن با مشارکت، بازنگری و افزودن صداهای بیشتر طراحی شده است. هدف آن عبور از بیانیه‌های موازی و چشم‌اندازهای رقابتی، و ارائهٔ یک مسیر منسجم و مردم‌محور برای شکل‌دهی به گفت‌وگو، دیپلماسی و روندهای آیندهٔ قانون اساسی است.  


با گسترش این ابتکار، نقشهٔ راه جامع ترکیبی امیدوار است به یک مرجع معتبر — برای مردم افغانستان، بازیگران منطقه‌ای و جامعهٔ جهانی — تبدیل شود؛ مرجعی برای دستیابی به چشم‌اندازی ریشه‌دار، کثرت‌گرا و مشروع برای آیندهٔ کشور.

نسخهٔ کامل CCR ویا نقشهٔ راه جامع ترکیبی را اینجا بخوانید

متن کامل نقشه‌راه جامع و ترکیبی را اینجا بخوانید::

گزارش تحلیلی CCR به قلم پروفسور سید حسین اشراق و زلمی نشط را مطالعه کنید:

Zalmai.jpeg

مقدمه

بیش از چهار سال از فروپاشی جمهوری در افغانستان در سال ۲۰۲۱ می‌گذرد؛ رویدادی که صرفاً تغییر یک رژیم سیاسی نبود، بلکه گسستی ساختاری در منطق قدرت، مشروعیت سیاسی و نظم اجتماعی کشور را رقم زد. در این دوره، افغانستان به عرصه‌ای برای بازآرایی نیروهای اجتماعی، سیاسی و مدنی تبدیل شده است؛ فرایندی که هم در داخل کشور و هم در حوزه تبعید و جوامع مهاجر نمود یافته و نشان‌دهنده تداوم عاملیت سیاسی در شرایط موانع ساختاری است. در این بستر، طیف متنوعی از جریان‌های سیاسی، جبهه‌های مقاومت، جنبش‌های اعتراضی، جنبش‌های زنان و گروه‌های منتقد جامعه مدنی پدید آمده‌اند.

مقدمه

اپوزیسیون سیاسی و جامعه مدنی غیرطالبان در افغانستان پراکنده است و تاکنون نتوانسته است سازوکارهای مناسبی برای اطمینان‌بخشی به بازیگران بین‌المللی فراهم کند که جایگزینی معتبر برای استبداد کنونی وجود دارد. دستیابی به توافق بر سر یک مسیر واحد و مشترک برای بازگشت به حکومت مبتنی بر قانون اساسی، بیش از هر زمان دیگری ضروری و فوری شده است...

ارزیابی اولیه شش نقشه‌راه ارائه‌شده در CAS-2024 توسط دیوید لوین را مطالعه کنید

David.JPEG
bottom of page