نقشهٔ راه جامع ترکیبی ویا نقشهٔ راه صلح مردم افغانستان
در سپتامبر ۲۰۲۴، در «سلسلهٔ افغانستان کمبریج – سوم» (CAS‑III‑2024) که در کالج هیوز هالِ دانشگاه کمبریج برگزار شد، در جریان گفتوگویی دربارهٔ نقشهراههای شش گروه عمدهٔ سیاسی و مدنی افغانستان، مشخص شد که نزدیک به ۹۰ درصد محتوای این نقشهراهها با یکدیگر همپوشانی دارد؛ و این همپوشانی، فراتر از همان شش نقشهراه، در سایر پیشنهادها و نقشهراهها نیز دیده میشود.
با وجود سالها چنددستگی و پراکندگی، همگرایی چشمگیری بر سر اصول بنیادین آیندهٔ افغانستان وجود داشت: اصل حاکمیت مردم، مشروعیت قانون اساسی، برابری، حکمرانی فراگیر، حقوق بشر و ثبات. «نقشهٔ راه جامع ترکیبی» (CCR) بر همین بنیانهای مشترک استوار است.
به ابتکار بنیاد جهانی موزاییک، «گروه کاری نقشهٔ راه جامع ترکیبی» که از نمایندگان گروههای سیاسی و مدنی، کارشناسان و روزنامهنگاران تشکیل شده است، بیش از ۲۰ گروه سیاسی، مدنی و مقاومت از سراسر افغانستان — از جمله چند گروه از داخل کشور — را گردهم آورد تا یک «چشمانداز مشترک» را در قالب یک چارچوب واحد و پویا تدوین کند: *نقشهٔ راه صلح مردم افغانستان*.
CCR بهجای تحمیل یک الگوی بیرونی، بر سیاستها، پیشنهادها و نقشهراههایی تکیه میکند که خودِ مردم افغانستان نوشتهاند؛ نقاط توافق را شناسایی میکند، موارد اختلاف را روشن میسازد و این کار را بهصورت شفاف و نظاممند انجام میدهد. نقشهٔ راه جامع ترکیبی در CAS‑IV‑2025 در کالج جیزسِ دانشگاه کمبریج رونمایی شد.
«گروه کاری نقشهٔ راه جامع ترکیبی» که ۱۸ عضو دارد، توسط «مجمع همزیستی و رهایی مِهر» ریاست میشود. افزون بر ارائهٔ یک نقشهراه جامع و پیچیده، مأموریت اصلی مِهر تسهیل هماهنگی میان اپوزیسیون دموکراتیک افغانستان است. مِهر همچنین برای حفظ انسجام و انضباط محتوایی، نقش «قلمدار و یا نویسنده» نقشهٔ راه جامع ترکیبی (CCR) را بر عهده دارد. مِهر و بنیاد موزاییک بهطور مشترک دبیرخانهٔ گروه کاری نقشهٔ راه جامع ترکیبی را تشکیل میدهند.
نقشهٔ راه جامع ترکیبی یک سند ایستا نیست؛ بلکه یک چارچوب زنده است که برای تکامل و غنا یافتن با مشارکت، بازنگری و افزودن صداهای بیشتر طراحی شده است. هدف آن عبور از بیانیههای موازی و چشماندازهای رقابتی، و ارائهٔ یک مسیر منسجم و مردممحور برای شکلدهی به گفتوگو، دیپلماسی و روندهای آیندهٔ قانون اساسی است.
با گسترش این ابتکار، نقشهٔ راه جامع ترکیبی امیدوار است به یک مرجع معتبر — برای مردم افغانستان، بازیگران منطقهای و جامعهٔ جهانی — تبدیل شود؛ مرجعی برای دستیابی به چشماندازی ریشهدار، کثرتگرا و مشروع برای آیندهٔ کشور.
نسخهٔ کامل CCR ویا نقشهٔ راه جامع ترکیبی را اینجا بخوانید
متن کامل نقشهراه جامع و ترکیبی را اینجا بخوانید::
گزارش تحلیلی CCR به قلم پروفسور سید حسین اشراق و زلمی نشط را مطالعه کنید:
مقدمه
بیش از چهار سال از فروپاشی جمهوری در افغانستان در سال ۲۰۲۱ میگذرد؛ رویدادی که صرفاً تغییر یک رژیم سیاسی نبود، بلکه گسستی ساختاری در منطق قدرت، مشروعیت سیاسی و نظم اجتماعی کشور را رقم زد. در این دوره، افغانستان به عرصهای برای بازآرایی نیروهای اجتماعی، سیاسی و مدنی تبدیل شده است؛ فرایندی که هم در داخل کشور و هم در حوزه تبعید و جوامع مهاجر نمود یافته و نشاندهنده تداوم عاملیت سیاسی در شرایط موانع ساختاری است. در این بستر، طیف متنوعی از جریانهای سیاسی، جبهههای مقاومت، جنبشهای اعتراضی، جنبشهای زنان و گروههای منتقد جامعه مدنی پدید آمدهاند.
مقدمه
اپوزیسیون سیاسی و جامعه مدنی غیرطالبان در افغانستان پراکنده است و تاکنون نتوانسته است سازوکارهای مناسبی برای اطمینانبخشی به بازیگران بینالمللی فراهم کند که جایگزینی معتبر برای استبداد کنونی وجود دارد. دستیابی به توافق بر سر یک مسیر واحد و مشترک برای بازگشت به حکومت مبتنی بر قانون اساسی، بیش از هر زمان دیگری ضروری و فوری شده است...